نگاه جامعهشناسان و اقتصاددانان به وضعيت امروز ايران
عبور جامعه از تروماي جنگ
بنفشه سام گیس
متخصصان انجمن روانشناسي امريكا در توصيف «تروماي جمعي» در مقالهاي نوشتهاند: «اشكال گوناگون بيعدالتي ميتواند در ايجاد استرسي كه بسياري از افراد با آن روبهرو هستند، نقش داشته باشد. تروماي جمعي، به رويداد يا زنجيرهاي از رويدادها اشاره دارد كه نه تنها يك فرد، بلكه گروهي از افراد مشخص يا هدف قرارگرفته را تحتتاثير قرار ميدهد. تروماي جمعي -در تقابل با تروماي بينفردي- معمولا به آسيبهايي اشاره میکند كه ريشه در ظلم يا تبعيض اعمالشده توسط يك گروه مسلط عليه يك گروه اقليت دارد. گاهي از اصطلاح تروماي جمعي براي اشاره به بلاياي زيستمحيطي، خشونتها(مانندتيراندازيدرمدارس)و همهگيريهايي استفاده ميشود كه افراد را در جوامع مختلف تحت تاثير قرار ميدهند. تروماي جمعي، هم شامل تعاملات آسيبزاي بينفردي ميان اعضاي گروههاي اقليت و اكثريت (مانند خشونتهاي مبتني بر جنسيت، توهينها و جرايم ناشي از نفرت) و هم شامل سيستمهاي دولتي و غيردولتي است كه تبعيض، جنگ، آزار و اذيتهاي سياسي و مذهبي، قاچاق انسان و شكنجه را تداوم ميبخشند.مدت زمان تداوم تروماي جمعي، تاثيرات آن و شدت مشكلات ميان گروههاي مختلف نژادي، فرهنگي، مذهبي يا سياسي مهم است. تبعيض براساس جنسيت، نژاد، رنگ پوست يا مذهب ميتواند فرآيندي آسيبزا باشد كه تا پايان عمر ادامه مييابد. بسياري از جوامع در طول نسلهاي متمادي قرباني خشونت و بيتوجهي بودهاند. فقر و عدم دسترسي به مسكن ايمن، مراقبتهاي بهداشتي و آموزش، ميتواند تاثيري مادامالعمر بر افراد، خانوادهها و جوامع داشته باشد. تبعيض و تعصب مبتني بر جنسيت، نژاد، رنگ پوست، مليت، وضعيت مهاجرتي، طبقه اجتماعي، گرايش جنسي، مذهب و معلوليت، نسبت به تبعيض يا تعصب صرفا بر پايه نژاد، تراكم بيشتري دارند. شدت تروماي جمعي، بر نحوه تجربه آثار آن توسط يك فرد يا يك جامعه تاثير ميگذارد و نوع آسيب يا صدمهاي كه به يك گروه يا جامعه وارد ميشود، متفاوت است اما حتي تروماي جمعي درقبال يك واقعه تاريخي، ميتواند بسيار قدرتمند باشد و بر احساس امنيت يك جامعه در طول نسلها تاثير بگذارد. خشونت پليس (چه در گذشته و چه در حال حاضر) و تفكر برتري سفيدپوستان نسبت به امريكاييهاي آفريقاييتبار و سياهپوستان امريكا، چنان تاثيري بر جاي گذاشته كه خانوادهها و جوامع مذكور همچنان نسبت به امنيت خود در حالت هوشياري شديد (بسيار مراقب و نگران) بهسر ميبرند و همين حالت، ميتواند بر احساس تعلق آنها به جامعه ايالاتمتحده تاثير بگذارد.التيام بخشيدن به زخمهاي ناشي از تروماي جمعي، چالشي نيازمند حمايت همگاني و مبارزهاي مشترك براي دستيابي به عدالت اجتماعي است. »



