ایران و امریکا تفاهمنامه اسلامآباد را رسما امضا کردند
پرونده ویژه « اعتماد» با گفتارو یادداشتهایی از : فیاض زاهد ، حمیدرضا جلاییپور،اسماعیل گرامیمقدم ومحمدصادق جواديحصار
گروه سياسي|«پزشكيان و ترامپ توافق نامه ترك تخاصم را امضا كردند.» اين خبري است كه ديروز به سرعت برق و باد افكار عمومي جهاني، رسانههاي بين المللي و فضاي منطقهاي را در نورديد و به خبر ترند خبرگزاريها و شبكههاي اجتماعي بدل شد. اهميت بيشتر امضاي اين تفاهم از آن جهت است كه در سطوح عالي و از طرف روساي جمهور دو كشور ايران و امريكا اتفاق افتاد. توجه افكار عمومي جهانيان در شرايطي به موضوع توافق ايران و امريكا جلب شد كه برگزاري جام جهاني، بسياري از نگاهها را به خود معطوف داشته اما خبر توافق ايران و امريكا براي ساعاتي حتي در حد و اندازه جام جهاني وايرال شد و نگاهها را معطوف خود داشت. روساي جمهور ايران و امريكا اين توافق را به صورت مجازي امضاء كردهاند؛ توافقي كه قرار است زمينه ادامه مذاكرات درباره رفع تحريمها و برخي موضوعات مرتبط با برنامه هستهاي ايران را فراهم كند. رييسجمهور پزشكيان اما با انتشار توئيتي در ايكس به اين توافق واكنش نشان داد و نوشت: « اين يك سند تاريخي و پيامي از ايران مقتدر است: صلح در سايه احترام متقابل تحقق خواهد يافت. جمهوري اسلامي ايران به صلح جهاني با حفظ عزت و استقلال، پيشرفت و همكاري منطقهاي همواره متعهد و پايبند است. » دونالد ترامپ رييسجمهور امريكا نيز بامداد پنجشنبه هنگام ترك كاخ ورساي بعد از ضيافت شام با همتاي فرانسوي، گفت كه يادداشت تفاهم با ايران، امضا شده است. در همين خصوص اسماعيل بقايي، سخنگوي وزارت امور خارجه ايران در گفتوگو با خبرگزاري ايسنا گفته است كه در ابتدا قرار بود اين توافقنامه در نشستي در سويس به امضاي دو طرف برسد، اما پس از بررسيهاي انجامشده در ۲۴ ساعت گذشته، تصميم گرفته شد كه روساي جمهور دو كشور آن را بهصورت مجازي امضاء كنند.وي افزوده است كه امضاي اين سند در سطح عاليترين مقامهاي دو كشور، هزينه نقض آن را افزايش ميدهد و تهران با توجه به تجربيات گذشته، اين شيوه را مناسبتر دانسته است.بقايي گفته است كه با نهاييشدن اين توافقنامه، دو طرف وارد مرحله بعدي مذاكرات خواهند شد. به گفته وي، قرار است طي ۶۰ روز آينده درباره موضوعات باقيمانده، از جمله رفع تحريمها و برخي مسائل مرتبط با برنامه هستهاي ايران، گفتوگوهاي تكميلي انجام شود. سخنگوي وزارت امور خارجه ايران تأكيد كرده است كه از ديدگاه تهران، اجراي تعهدات و نظارت بر پايبندي طرف مقابل، مهمترين مرحله پس از امضاي اين سند است. وي افزوده است كه جمهوري اسلامي ايران تنها در صورتي به تعهدات خود عمل خواهد كرد كه امريكا نيز به تعهداتش پايبند باشد.او با اشاره به جايگاه لبنان در اين توافقنامه و تأكيد بر پايان جنگ در آن كشور گفته است: «جمهوري اسلامي ايران نشان داده است كه دوستان خود را در آغوش ميگيرد و در هيچ شرايطي آنها را تنها نميگذارد. براي ما، آتشبس در لبنان به همان اندازه اهميت دارد كه آتشبس در ايران و پايان جنگ در لبنان به همان اندازه پايان جنگ در ايران اهميت داشته و دارد.»بقايي افزوده است كه در بند نخست اين توافقنامه چندين بار از لبنان نام برده شده و بهصراحت بر پايان جنگ، احترام به تماميت ارضي و حاكميت ملي اين كشور تأكيد شده است؛ موضوعي كه به گفته او، نشاندهنده اهميت لبنان در اين توافق است. از سوي ديگر يك مقام كاخسفيد گفت كه دونالد ترامپ شخصا اين تفاهمنامه را امضا كرده است تا تعهدش را به روند مذاكرات نشان دهد. امريكا ميگويد كه اين تفاهمنامه روز جمعه در سويس در حضور وزير خارجه و رييس مجلس ايران و نمايندگان دونالد ترامپ دوباره امضا خواهد شد. اما منابع آگاه در وزارت امور خارجه اعلام ميكنند، تهران هنوز تصميمي قاطع براي حضور يا عدم حضور در سويس نگرفته است. وزارت خارجه ايران احتمال ملاقات هيئتهاي نمايندگي دو كشور در سويس را منتفي ندانست.
علیمحمد نمازی، فعال سیاسی نوشت: واکنشهای چند روز اخیر که درباره جدی شدن تفاهمنامه شاهد آن هستیم، اگر در کنار یکدیگر دیده شوند، تصویری فراتر از چند تجمع پراکنده ارائه میکنند. آنچه در حال شکلگیری است، صرفاً اختلاف نظر درباره یک توافق نیست بلکه آغاز فرآیند «بازتنظیم درونقدرت» است؛ فرآیندی که در آن، هسته مرکزی قدرت میکوشد پیش از نهایی شدن هر توافق احتمالی، آرایش سیاسی داخل را نیز بازچینی کند.
امید علیبابایی، فعال حوزه جوانان نوشت: مهاجرت در سالهای اخیر به یکی از مهمترین چالشهای کشور تبدیل شده است. در میان انواع مهاجرت، بیشترین نگرانی مسئولان و افکار عمومی معمولاً متوجه مهاجرت نخبگان است؛ نخبگانی که در حوزههای علمی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی فعالیت دارند. با این حال، پرسش اصلی این است که معیار نخبگی چیست و آیا سازوکارهای موجود واقعاً توانایی شناسایی و بهرهگیری از نخبگان واقعی را دارند؟ وجود سازمانها و نهادهای متولی نخبگان بهتنهایی کافی نیست.
