.
طرح رتبهبندي فرهنگيان پس از فراز و فرودهاي بسيار با هدف كيفيتبخشي به عرصه آموزش و پرورش كشور به اجرا درآمد ولي متاسفانه شيوه عملياتي شدن آن به گواه بسياري از كارشناسان موجبات شكلگيري نارضايتيهاي فزاينده را فراهم آورد. تعيين معيارهاي سليقهاي، اتخاذ تصميمهاي خلقالساعه، خارج شدن بخشي از بازنشستگان از شموليت آن و عدم پيشبيني اعتبار كافي براي اجراي آن بخشي از نارساييهاي اين طرح تلقي ميشود. در انتها هم افزايش بيسابقه تورم موجب بياثر شدن اندك مزاياي اين طرح و به نوعي تيرخلاص به آن قلمداد شد.
اما آنچه در اين چند ماهه بر جمعي از فعالين صنفي در اين باره گذشته قصه پرغصهاي است كه شايد جناب عالي به نحو كامل از آن مطلع نباشيد. واقعيت اين است كه جمعي از اين معلمان چندين ماه است كه به علت پارهاي از فشارهاي خارج از وزارت آموزش و پرورش از حق مسلم خود يعني دريافت مزاياي رتبهبندي محروم شده و به صورتي آشكار خود را مورد تبعيض احساس ميكنند. كساني كه همواره دغدغهمند فرداي ايران و فرزندان آن بوده و هرگز نتوانستهاند نسبت به آينده سرزمين پرافتخار خود بيتفاوتي پيشه كنند.
اكنون كه با شما سخن ميگوييم چندين ماه است كه به دنبال پيگيريهاي بيسرانجام در كريدورهاي وزارت آموزش و پرورش و تماسهاي مكرر با مسوولان آن به غايت خسته و فرسودهايم. راستي چگونه ميتوان از قطار پيشرفت سخن راند در حالي كه بخشي از فعالترين و خيرخواهترين معلمان كشور از احقاق حق خود محروم مانده باشند؟! از همين رو بر آن شديم كه از شما به عنوان عاليترين مقام اجرايي كشور بخواهيم كه با حل اين مشكل باورمندي خودتان درباره رتبهبندي و جايگاه معلمان (در افكار عمومي اينگونه تصور شد كه رتبهبندي معلمان مساوي با معيشت آنهاست كه اين مساله فقط يك بخش از رتبهبندي است و همه مسائل فقط معيشت نيست. البته نياز معيشتي معلم بايد برطرف شود، اما منزلت، كرامت و شأن معلم حتما بايد حفظ و بر كيفيت كار معلم افزوده شود) را در عرصه عمل به نمايش بگذاريد.
با سپاس
تيرماه ۱۴۰۲